DIER | Kun jij kijken door de ogen van een dier?  #ontmoetjouwwildezelf

 

Als ik naar ons groepje kippen in de tuin kijk, valt me op hoe intensief ze met elkaar in contact staan. Hoe ze samen bewegen, communiceren op een heel ander level en hoe elk geluidje een betekenis heeft. Hoeveel ze eigenlijk praten. Ook tegen ons. En hoeveel ze weten. Hoeveel rijker hun interactie is dan bij ons mensen. Als wij mensen naar dieren zouden luisteren, wat zouden ze ons te zeggen hebben? In haar boek ‘Dierentalen’ verbaast Eva Meijer zich over de bijna totale afwezigheid van dieren in de westerse filosofische traditie.


Want wat als je ontdekt dat dolfijnen elkaar namen geven, dat vleermuizen roddelen en dat prairiehonden de mensen die ze tegenkomen tot in detail kunnen beschrijven? Wat zegt dat dan over ons mensen? Is het niet hoog tijd dat wij onze blik verruimen? Door de ogen van een mier zijn wij helemaal niet zo intelligent, omdat we veel slechter kunnen samenwerken dan zij. Wij zien onszelf als een hogere soort, maar zijn wij dat eigenlijk wel?

 

Dieren serieus nemen betekent op een andere manier met dieren en natuur omgaan. Het leert ons kijken naar het groter geheel, waar wij maar een bescheiden onderdeel van uitmaken. Als ik daar over nadenk, voel ik me nederig. En voel ik de behoefte om lekker tussen de kippen een zandbadje te nemen! Ik wil ook kip zijn. Mag ik erbij? Tok tok tok...

 

> Kunstproject ‘Ontmoet Jouw Wilde Zelf’ gaat over onze verbinding met natuur. En bestaat uit een serie mixed-media kunstwerken, exposities en workshops. Voor meer info: neem contact met me op!