{ CODEBOEK } In 2026 reis ik rond met mijn codeverzamelalbum waarin ik je vraag de code te tekenen die jij ziet als je in de natuur bent. Dat kan een patroon zijn, een opvallende beweging of misschien wel een universele wijsheid. Soms heel eenvoudig en soms juist heel abstract. Zoals de vorm van een blad, het meanderen van de rivier of het samenkomen van energie. Ik ben ervan overtuigd dat ieder mens de verbinding met natuur nog altijd voelt. We staan er alleen niet meer zo vaak bij stil. Het een-op-een begeleiden van het tekenen helpt te verdiepen. Gewoon, heel eenvoudig, met potlood en papier. Zo ben ik op allerlei plekken geweest om codes te verzamelen, zoals het Hortus Festival, camping Buitenland en bij Heerlijk Westerwolds Land. Jong en oud tekent. Allemaal weten ze meer dan ze zelf doorhebben. Inmiddels zijn er al meer dan honderd codes getekend! Ik gebruik deze input voor mijn kunstproject. 

{ ECOPHONES } Elke code die getekend wordt werk ik verder uit door onderzoek te doen en uit te zoeken wat het ons te zeggen heeft. Zo kom ik steeds dichter bij de essentie van de intelligentie van ecosystemen. En hoe deze systemen werken. Een aantal codes werk ik uit tot opvallende kunstobjecten in het landschap. Iets wat lonkt in deze moderne tijd, maar niet is wat het lijkt. Hangt daar nou een mobieltje in de boom? Ik merk dat de moderne mens een enorme aantrekkingskracht voelt tot apparatuur. Vandaar dat ik ze op deze manier om de tuin leidt. Het eerste wat voorbijgangers doen is er eentje vastpakken, blijkbaar een volstrekt natuurlijke beweging. Dan ontdekken ze dat aan de ene kant een abstracte afbeelding en aan de andere kant een tekst. De afbeelding is een verbeelding van een uitgewerkte code. De tekst is een code. Wie eenmaal een Ecophone heeft vastgepakt wil ze daarna allemaal even bekijken. Codes worden hardop voorgelezen, gevolgd door een moment van stilte. Het begin van bewustwording? 

{ BEELDVERHAAL } Beelden zijn anders dan woorden. Beelden spreken direct tot het hoger bewustzijn. Woorden komen alleen binnen via het brein. Een beeldverhaal is een beleving, een diepere ervaring. Ook is er een verschil tussen het sensorische en een scherm. Voelen en beleven is multidimensionaal. Natuur spreekt een andere taal dan computersystemen, die door mensen gemaakt zijn. Kunstmatige systemen zijn vaak beperkt door het brein en het geheugen van de mensenwereld. Een scherm is een spiegel van het aardse: plat en eenzijdig. Terwijl natuur juist vloeiend en veelzijdig is. Kunst en natuur overlappen elkaar in mijn beleving. Daarom werk ik alle codes uit tot bezielde beeldverhalen, die uiteindelijk een boek zullen worden. Met verhalen over de geniale coderingen die ik ontdekt heb. En de diepere inzichten die het ons kan geven over het veranderen van onze systemen.

{ BELEVING } Uiteindelijk wil ik een beleving creëren. Een interactieve installatie, een sensorische creatie of een spel voor in de buitenruimte. Een zintuigelijke Art-Experience in natuur. Het liefst gemaakt van natuurlijke en vergankelijke materialen, zodat ook dit kunstproject circulair wordt. Kunst hoeft niet voor de eeuwigheid te worden gemaakt. Natuur is cyclisch en kunst mag dat ook zijn. Misschien ook verplaatsbaar zodat het kan reizen langs diverse locaties, zoals scholen, gemeenten, evenementen en festivals. Op deze manier leren mensen op een dieper niveau de werking van natuur kennen en bereik ik een breed publiek. Want het gaat nu vooral om bewustwording van de massa. Dat brengt iets in beweging. Systeemverandering, want wij zijn ons systeem. Dan wordt een toekomst mogelijk waarin we bewegen naar een co-creatie met Moeder Natuur. 

{ GAME } Mijn zoon Floris (15 jaar) heeft een game gemaakt speciaal voor dit kunstproject. Hij is opgegroeid in een permacultuurtuin, maar heeft ook interesse in Artificial Intelligence. En hij heeft heel eigen ideeën over mijn kunstproject. Het is een kind van een nieuw tijdperk, een geavanceerde versie van vorige generaties. Dat heeft iets te zeggen. Dankzij zijn codeer-talent begrijp ik hoe kunstmatige systemen werken. Hij bouwt zelf servers, programmeert zelf een eigen chatgpt en volgens hem is AI een dom programma. Maar hij ziet ook de gevaren: namelijk hoe wij mensen deze systemen gebruiken. Voor mijn kunstproject heeft hij zelf een game geprogrammeerd waarbij je zaadjes kunt planten die uitgroeien tot interessante vormen en patronen. Zo ontstaat op het scherm een kunstwerk die interactief is, die opbloeit, afsterft en opnieuw begint. Een oneindige cyclus met fascinerende vormen, net als in de natuur.

Play the game: https://purpyel.dev/ei/